بخش دوّم : نكوهش تجرّد و ترك ازدواج پس از فوت همسر « 1 » 25 - در زمان امام صادق عليه السلام زن و شوهرى با هم پيمان بستند كه پس از مرگ هر يك از آن دو . ديگرى تن به ازدواج ندهد . سپس شوهر آن زن بنزد امام صادق عليه السلام آمد و اين مطلب را با آن حضرت در ميان گذاشت . امام صادق عليه السلام به او فرمود : برو و ازدواج كن باكى بر تو نيست . و نسبت به آن عهد و پيمانى كه بسته بودى چيزى بر عهدهء تو نخواهد بود . سپس آن مرد به اين دستور امام صادق عليه السلام عمل كرد و اقدام به ازدواج نمود و صاحب فرزندانى نيز شد « 2 » .

--> ( 1 ) بعضى از افراد پس از فوت همسر خود از ازدواج مجدّد خوددارى نموده و تا آخر عمر مجرّد و تنها باقى مىمانند . و اين امر را نشانهء وفادارى به همسر از دنيارفته به حساب مىآورند . بايد به اين گونه افراد يادآورى نمود كه وفادارى به همسر بايد مطابق دستور شرع مطهر باشد نه تمايلات و هواهاى نفسانى . و لازم است مردان همسر از دست داده‌اى كه به عنوان وفادارى به همسر تن به ازدواج نمىدهند بدانند : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پس از فوت حضرت خديجه عليها السلام مبادرت به ازدواج نمود . و اين امر هيچگونه منافاتى با وفادارى ايشان نسبت به حضرت خديجه عليها السلام نداشته است . و همچنين حضرت امير المؤمنين عليه السلام پس از به شهادت رسيدن حضرت فاطمهء زهرا عليها السلام - بنا بر وصيّت آن صدّيقهء شهيده - اقدام به ازدواج و تشكيل خانواده نمود . و خداوند متعال فرزندانى نيز به ايشان كرامت فرمود . مانند حضرت ابوالفضل العبّاس عليه السلام و ساير برادرانش كه مادر گرامى آنها ام‌ّالبنين عليها السلام مىباشد . و همچنين لازم است زنان بيوه و شوهر از دست داده‌اى كه بعنوان وفادارى به همسر تن به ازدواج نمىدهند بدانند : امّ سلمة پس از فوت همسرش با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ازدواج نمود . و اسماء بنت عميس نيز پس از به شهادت رسيدن همسرش - جناب جعفر طيّار - ازدواج نمود و پس از فوت شوهر دوم براى سومين بار نيز ازدواج كرد . ( راجع بحار الانوار ج 43 ص 105 ) . قال الإمام الباقر عليه السلام : أوصت فاطمة عليها السلام إلى عليّ عليه السلام أن يتزوّج ابنة اختها - من بعدها - . ففعل ( الكافي ج 5 ص 555 ) . ( 2 ) - عن موسى بن بكر عن زرارة : إنّ ضريساً كانت تحته بنت حمران . فجعل لها أن لا يتزوّج عليها ولا يتسرّى ( عليها ) ( 1 ) - أبداً - في حياتها و لا بعد موتها . على أن جعلت ( له ) ( 2 ) هي أن لا تتزوّج بعده . و جعلا عليهما من ( 3 ) الهدي و الحجّ و البدن و كلّ ما لهما في المساكين إن لم يف كلّ واحد منهما لصاحبه . ثمّ إنّه أتى أبا عبداللَّه عليه السلام فذكر ذلك له . فقال عليه السلام : إنّ ( 4 ) لإبنة حمران ل حقّاً ( 5 ) . و لن يحملنا ذلك على أن لا نقول ( لك ) ( 6 ) الحق . إذهب و تزوّج ( 7 ) و تسرّ . فإنّ ذلك ليس بشيء . ( وليس شيء عليك ولا عليها . و ليس ذلك الّذي صنعتما بشيء ) ( 8 ) . فجاء ( بعد ذلك ) ( 9 ) فتسرّى و ولد ( 10 ) له بعد ذلك أولاد ( الكافي ج 5 ص 403 و من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 270 ) . ( راجع : تهذيب الأحكام ج 7 ص 429 الباب 10 الحديث 64 و الاستبصار ج 3 ص 231 الباب 142 الحديث 2 ) .